863
حوادث انسان های بزرگ را متعالی...
و آدم های کوچک را متلاشی می کند...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 13:49 توسط سهیل ساسان
840
جامعه دو طبقه دارد:
۱: طبقه ای که می خورد و کار نمی کند
۲: طبقه ای که کار می کند و نمی خورد
+ نوشته شده در دوشنبه نهم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 10:4 توسط سهیل ساسان
830
کیست؟؟
که تنها آروزی همیشگی اش در این جهان این باشد...
که تنها چیزی را که از این جهان آرزو می کند از دست بدهد؟؟
+ نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 0:11 توسط سهیل ساسان
740
چقدر ندانستن ها و نفهمیدن ها...
که از دانستن ها و فهمیدن ها بهتر است...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 15:9 توسط سهیل ساسان
735
چقدر دعا می کنم که:
بعضی اصوات را نشنونی...
بعضی رنگ ها نبینی...
بعضی افکار را نفهمی...
بعضی حالات را حس نکنی...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 14:57 توسط سهیل ساسان
730
دو بیگانه هم درد...
از خویش بی درد یا نا هم درد...
با هم خویشاوند ترند...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 14:52 توسط سهیل ساسان
725
دلی که عشق ندارد و به عشق نیاز دارد،
آدمی را همواره در پی گم شده اش،
ملتهبانه به هر سو می کشاند...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 11:51 توسط سهیل ساسان
720
چو کس با زبان دلم آشنا نیست
چه بهتر که از شکوه خاموش باشم
چو یاری مرا نیست همدرد ، بهتر
که از یاد یاران فراموش باشم
دکتر علی شریعتی
+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 10:17 توسط سهیل ساسان
715
به سه چیز تکیه نکن،
غرور، دروغ و عشق...
آدم با غرور می تازد...
با دروغ می بازد...
با عشق می میرد...
+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 9:42 توسط سهیل ساسان
710
دلی که از بی کسی غمگین است...
هر کسی را می تواند تحمل کند...
+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 9:36 توسط سهیل ساسان
705
هر کسی را نه بدان گونه که هست احساسش می کنند...
بدان گونه که احساسش می کنند، هست…
+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 9:30 توسط سهیل ساسان
695
.اگر پیاده هم شده است سفر کن...
در ماندن می پوسی…
+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 9:19 توسط سهیل ساسان
680
زنی که زیبایی اندیشه پیدا کرده باشد...
زیبایی بدنش را نشان نمی دهد…
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 12:12 توسط سهیل ساسان
675
انسان به میزان برخورداری هایی که در زندگی دارد انسان نیست...
بلکه به اندازه نیازهایی که در خود احساس می کند انسان است…
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 11:58 توسط سهیل ساسان
670
شرف مرد هم چون بکارت یک دختر است...
اگر یک بار لکه دار شد دیگر هرگز جبران پذیر نیست…
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 11:37 توسط سهیل ساسان
665
گریستن خوب نیست...
مگر بشود جوری گریست که چشم ها نفهمند…
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 11:25 توسط سهیل ساسان
660
انسان نقطه ای است میان دو بی نهایت:
بی نهایت لجن بی نهایت فرشته…
+ نوشته شده در یکشنبه بیستم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 20:44 توسط سهیل ساسان
655
با همه چیز درآمیز و با هیچ چیز آمیخته مشو...
در انزوا پاک ماندن نه سخت است و نه با ارزش...
+ نوشته شده در یکشنبه بیستم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 18:50 توسط سهیل ساسان
650
دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست
اسراف محبت است...
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 14:22 توسط سهیل ساسان
645
هنگامی دستم را دراز کردم که دستی نبود
هنگامی لب به زمزمه گشودم که مخاطبی نداشتم
و هنگامی تشنه آتش شدم،
که در برابرم دریا بود و دربا و دریا ...!
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 14:11 توسط سهیل ساسان
635
آیا در این دنیا کسی هست بفهمد
که در این لحظه چه می کشم ؟ چه حالی دارم؟
چقدر زنده نبودن خوب است ، خوب خوب خوب...
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 9:12 توسط سهیل ساسان
630
حرف هایی هست برای نگفتن...
و ارزش عمیق هر کسی...
به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفتن دارد...
+ نوشته شده در جمعه هجدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 20:36 توسط سهیل ساسان
625
عشق تنها کار بی چراشی عالم است ،
چه ، آفرینش بدان پایان می گیرد...
+ نوشته شده در جمعه هجدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 20:26 توسط سهیل ساسان
620
زن عشق می كارد و كینه درو می كند...
دیه اش نصف دیه توست و مجازات زنایش با تو برابر...
می تواند تنها یك همسر داشته باشد
و تو مختار به داشتن چهار همسرهستی ....
برای ازدواجش ــ در هر سنی ـ اجازه ولی لازم است
و تو هر زمانی بخواهی به لطف قانونگذار میتوانی ازدواج كنی ...در محبسی به نام بكارت زندانی است و تو ...
او كتك می خورد و تو محاكمه نمی شوی ...
او می زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می كنی....
او درد می كشد و تو نگرانی كه كودك دختر نباشد ....
او بی خوابی می كشد و تو خواب حوریان بهشتی را می بینی ....
او مادر می شود و همه جا می پرسند نام پدر ...و هر روز او متولد میشود؛ عاشق می شود؛ مادر می شود؛
پیر می شود و میمیرد...و قرن هاست که او؛ عشق می کارد و کینه درو می کند
چرا که در چین و شیارهای صورت مردش به جای گذشت،زمان جوانی بر باد رفته اش را می بیند و در قدم های لرزان مردش؛
گام های شتابزده جوانی برای رفتن و درد های منقطع قلب مرد؛
سینه ای را به یاد می اورد که تهی از دل بوده...
و پیری مرد رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده می کند...
و اینها همه کینه است که کاشته می شود در قلب مالامال از درد...!
و این رنج است...
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 12:16 توسط سهیل ساسان
615
اگر قادر نیستی خود را بالا ببری...
همانند سیب باش...
تا با افتادنت اندیشهای را بالا ببری...
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 11:40 توسط سهیل ساسان
610
وقتی خواستم زندگی کنم، راهم را بستند...
وقتی خواستم ستایش کنم، گفتند خرافات است...
وقتی خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است...
وقتی خواستم گریستن، گفتند دروغ است...
وقتی خواستم خندیدن، گفتند دیوانه است...
دنیا را نگه دارید، میخواهم پیاده شوم...
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 0:1 توسط سهیل ساسان
605
اکنون تو با مرگ رفته ای
و من اینجا تنها به این امید دم میزنم که با هر نفس گامی به تو نزدیک تر میشوم...
این است زندگی من....
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 23:42 توسط سهیل ساسان
601
برای خوشبخت بودن ،
به هیچ چیز نیاز نیست...
جز به نفهمیدن..
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 23:8 توسط سهیل ساسان